« lou pantai | Page d'accueil | veillée 26 avril 2006 »
28.03.2008
lou vilajoun
Amount souto la colo s'amoulounavo un pichot vilajoun emé soun clouchié que s'apouncho pèr dessubre li tèulisso.
Se voulès vous ié gandi, avès uno routo que fai la serp o de draio eila à travès lou campèstre. Vist de cantèu lou vilajoun s'estiro au soulèu tau un cataras.
Lou vilajoun e sa placeto à l'oumbro di platano l'estiéu, au calan l'ivèr darrié l'esquino de la glèiso.
La glèiso, dedins, pèr aquéli que créson, deforo pèr aqueli que créson pas. Un viéi curat au man sinouso bèn urous quand batèjo. Piéi avès la coumuno emé soun pichot conse; pas un catau de la poulitico, un conse de vilajoun esmougu tóuti li cop que marido, e marido pas souvènt.
Un vilajoun un dimènche de vèspre, endourmi, li gènt s'en van o fan la meridiano, belèu badon la televisioun. Veirès pas rès se permena dins li maigro carrièro.
Lou vilajoun propret vous fara risèto emé si flour à cade bescaume, veirès si androuno gibouso, amarès lou vilajoun. Aqui i'a d'amour dins lis oustau, e se s'atrobo entr'èli un pau d'ahiranço, li gènt se couneisson bèn, chascun counèi li pensado de l'autre. Piéi es lou café qu'a pestela si porto, rès plus venié bèure o jouga i carto de pòu d'estre moustra dóu det; acò n'en lagno quauquis un que bèvon à l'oustau pèr nega la malancounié.
Arriban aro à la pichoto escolo, trop pichoto pèr ié faire de saberu. Fau s'enana dóu vilajoun pèr aganta la sapiènço.
Eici viéu l'ome rude e simple de la terro. Cadun à si tros de terro, tóuti diferènto, es pèr acò que i'a de riche e de paure e acò vèn de liuen.
Un bassin cubert e soun riéu ounte li bugadièro venien lava soun linge e escambia li novo dóu païs.
Un pau pe liuen que lou bassin, un soudard de pèire griso, souto si pèd i'a de noum de marca: de jouvènt qu'aurien vougu vièure au vilajoun mai qu'anèron mourri dins de terro alunchado pèr la glòri de nosto Franço, aclapa souto li terriblo chavano vengudo de l'uba.
Eila vesès aquelo pichoto viéio qu'a plus d'age, soun fichu negre sus la testo; vai à bas au cimentèri ounte dormon dins un autre vilajoun, aquèu de sa jouvenço,. tóuti si parié que soun parti dins un mounde que ié dison méiour, l'an leissado souleto. Adès passo soun tèms entre li dous vilajoun aquèu di vivènt e aquèu di mort.
Escouto li vivènt se plagne di misèro de l'epoco, piéi vai escouta au cimentèri lou vènt doulènt que bresso l'auciprès de si preguièro.
Adiéu pichot vilajoun.
Ramoun FABRE.
10:15 Publié dans Associations | Lien permanent | Commentaires (0) | Envoyer cette note



Ecrire un commentaire